W 2014 roku przeszłam operację zespolenia kości promieniowej ,oraz podparcia drutem Kischnera kości łokciowej ręki po złamaniu.Obecnie ręka mimo upływu czasu nadal boli, puchnie .Różnica między obwodem ręki operowanej a reki zdrowej wynosi 1,5 cm.Czy mozliwym jest aby w/w symptomy mogły utrzymywać sie tak długo po zabiegu Wiele osób ze złamaniem tej kości lekceważy uraz, ponieważ nadgarstek po urazie jest tylko nieznacznie bolesny i obrzęknięty. Niestety, słabe i nierówno rozłożone ukrwienie kości łódeczkowatej, przy nieodpowiednim leczeniu, powoduje często zaburzenia w gojeniu. Dlatego nie można lekceważyć żadnych symptomów sugerujących Czasem pomocnym badaniem dodatkowym jest scyntygrafia kości, która dokładnie pokazuje ukrwienie kości lub ogniska ich rozpadu. Leczenie. Leczenie zachowawcze rzadko przynosi skuteczne efekty; najczęściej stosuje się je w przypadku małych stawów rzekomych np. po złamaniu kości łódeczkowatej. Leczenie obejmuje: Bóle kręgosłupa. Spędzamy zbyt wiele czasu w pozycji siedzącej. Prowadzi to do bólu pleców. Warto wstać,przejść się. Zredukujemy wtedy dolegliwości bólowe kręgosłupa. najważniejszy jest dla Pana wyprost. Prawidłowo założony popręg Webbera nie powoduje ograniczeń ruchomości, zatem usunięcie implantu może nic nie zmienić. . W większości przypadków złamania kości są oczywiste. Miejsce złamania jest bolesne, obrzęknięte i zdeformowane. Zdarza się jednak, ze nie ma ewidentnych objawów złamania. Tak często dzieje się przy złamaniach kości łódeczkowatej, która jest położona w nadgarstku po stronie kciuka i ma kształt orzecha ziemnego. Kość łódeczkowata jest promieniowo, położoną kością pierwszego szeregu nadgarstka i najczęściej ze wszystkich ośmiu kości nadgarstka ulega złamaniu. Nierozpoznane złamanie tej kości może prowadzić do wytworzenia stawu rzekomego, a w konsekwencji do poważnej dysfunkcji nadgarstka. Wiele osób ze złamaniem tej kości lekceważy uraz, ponieważ nadgarstek po urazie jest tylko nieznacznie bolesny i obrzęknięty. Niestety, słabe i nierówno rozłożone ukrwienie kości łódeczkowatej, przy nieodpowiednim leczeniu, powoduje często zaburzenia w gojeniu. Złamania kości łódeczkowatej stanowią około 60% wszystkich złamań nadgarstka. Szczególnie często występują u mężczyzn w wieku 20-40 lat. Dzieci i starsi dorośli są mniej narażeni. Złamanie następuje przy upadku na zgięty grzbietowo i odchylony do boku nadgarstek. Nie trudno wyobrazić sobie taki upadek w sporcie. Piłkarze, narciarze czy biegacze to tylko niektórzy zawodnicy narażeni na złamanie kości łódeczkowatej. O miejscu złamania decyduje kąt zgięcia nadgarstka w czasie upadku. Jeśli zgięcie jest większe niż 90 stopni to łamie się kość łódeczkowata. Jeśli jednak kąt jest mniejszy od 90 to wtedy złamaniu najczęściej ulegają kości przedramienia. Objawy złamania kości łódeczkowatej Głównym objawem złamania kości łódeczkowatej jest ból. Nasila się on w czasie ruchu nadgarstkiem, w czasie chwytania oraz gdy uciśniemy w miejscu „tabakierki anatomicznej”, czyli trójkątnej przestrzeni, ograniczonej ścięgnami biegnącymi do kciuka. Miejsce to jest łatwo zlokalizować, kiedy odchylamy dłoń do boku i mocno prostujemy kciuk. Dodatkowo w tym miejscu może pojawić się obrzęk i krwiak. Leczenie złamania kości łódeczkowatej Wiele osób ze złamaniem kości łódeczkowatej lekceważy uraz ponieważ nadgarstek jest bolesny, ale nie ma widocznej deformacji. Nawet jeśli pacjent zgłosi się do lekarza, zdjęcia RTG mogą nie uwidocznić nieprzemieszczonego złamania. Ważne aby w przypadku podejrzenia złamania zawsze unieruchomić nadgarstek i wykonać kontrolne RTG po 7 i 14 dniach od urazu. Najlepiej wykonać badanie tomografii komputerowej, która oprócz obecności złamania uwidoczni stopień przemieszczenia, a więc pozwoli na kwalifikację złamania do leczenia unieruchomieniem lub operacyjnego. Sposób leczenia uzależniony jest od miejsca złamania, obecności przemieszczenia oraz uszkodzeń towarzyszących. Większość nieprzemieszczonych złamań kości łódeczkowatej leczy się unieruchomieniem sztywnym przez około sześć tygodni. Rehabilitacja po wygojeniu złamania i zdjęciu unieruchomienia pozwala na odzyskanie pełnej sprawności nadgarstka. Każde nawet nieznacznie przemieszczone złamanie oraz złamanie 1/3 bliższej (przemieszczone lub nie) jest wskazaniem do leczenia operacyjnego. Złotym standardem jest stabilizacja kaniulowaną śrubą kompresyjną (śruba Herberta) wprowadzoną po drucie prowadzącym od strony odłamu dalszego z małego cięcia nad stawem łódeczkowato-czworobocznym. Zabieg wykonuje się pod kontrolą monitora RTG. Złamanie 1/3 bliższej stabilizuje się tą samą metodą, ale śruba wprowadzana jest od strony odłamu dalszego z cięcia po stronie grzbietowej nadgarstka. Przemieszczone złamania lub złamania zastarzałe (stawy rzekome) mogą wymagać wykonania dodatkowego cięcia po stronie dłoniowej nadgarstka tak aby uwidocznić szczelinę złamania i wypełnić ją przeszczepem kostnym. Złamania kości łódeczkowatej nie należy do łatwo gojących się złamań, winne temu jest złe ukrwienie kości. Opóźnienie diagnozy i leczenia zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń zrostu i późniejszych ciężkich powikłań. Złamania kości łódeczkowatej to najczęstsze uszkodzenia kości nadgarstka. Zdjęcia radiologiczne (RTG) wykonane bezpośrednio po urazie mogą nie wykazać obecnego złamania, co utrudnia wczesne rozpoznanie i wdrożenie właściwego leczenia. Typowy mechanizm urazu i dokładne badanie fizykalne mogą być kluczowe dla ustalenia wstępnego rozpoznania. Podejrzenie złamania jest wskazaniem do założenia opatrunku gipsowego typu rękawiczka balowa i powtórzenia radiogramów za dwa tygodnie. Wybór leczenia zachowawczego lub operacyjnego zależy od lokalizacji i stabilności złamania, podobnie jak rokowanie. Epidemiologia Złamanie kości łódeczkowatej jest najczęstszym złamaniem kości nadgarstka i stanowi ok. 2% wszystkich złamań. Zwykle dotyczy młodych mężczyzn (20–30 lat) i jest wynikiem upadku na wyciągniętą przed siebie rękę w zgięciu grzbietowym nadgarstka. Przyjmuje się, że częstość złamań dotycząca poszczególnych lokalizacji wynosi:POLECAMY talia – 70%, dystalny biegun – 20%, biegun proksymalny – 10%. U części pacjentów (17%) złamaniu towarzyszą inne uszkodzenia nadgarstka i przedramienia. Uszkodzenie kości łódeczkowatej występujące rzadko u dzieci dotyczy najczęściej bieguna dalszego i może być leczone z powodzeniem unieruchomieniem w opatrunku gipsowym. Anatomia Kość łódeczkowata jest największą kością szeregu bliższego nadgarstka. Kształtem przypomina ziarno fasoli. Ustawiona jest w nachyleniu dłoniowym ok. 40 stopni. Około 80% powierzchni kości jest pokryte chrząstką stawową i tworzy połączenia z 5 kośćmi nadgarstka: promieniową, księżycowatą, główkowatą, czworoboczną większą i mniejszą – złamania mają charakter śródstawowy. Naczynia krwionośne wnikają do kości łódeczkowatej w miejscach przyczepu więzadeł promieniowo-łódeczkowato-główkowatego i międzynadgarstkowego grzbietowego. Za ukrwienie kości łódeczkowatej odpowiadają gałązki tętnicy promieniowej grzbietowa i dłoniowa wnikające do kości głównie od strony bieguna dalszego. Tłumaczy to gorsze rokowanie złamań końca bliższego i talii – zrost wymaga rewaskularyzacji okolicy złamania. Rozpoznanie Pacjent zgłasza się zwykle z bólem nadgarstka po upadku na wyciągniętą przed siebie rękę w zgięciu grzbietowym w stawie promieniowo-nadgarstkowym. Badanie kliniczne wykazuje typowo bolesność w rzucie kości łódeczkowatej, ból w trakcie ruchu w stawie nadgarstkowym w zgięciu dłoniowym i grzbietowym, odchyleniu łokciowym i promieniowym oraz ból w trakcie ruchów kciuka. Jeśli w badaniu fizykalnym dodatnie są cztery następujące testy kliniczne: tkliwość w tabakierce anatomicznej, bolesność guzka kości łódeczkowatej – anatomiczny punkt orientacyjny po stronie dłoniowej, ból przy kompresji w osi kciuka, ból w trakcie ruchu kciuka (tab. 1), badanie to ma wysoką czułość i swoistość przy rozpoznaniu omawianego uszkodzenia. W przypadku tylko jednego dodatniego testu można wykluczyć złamanie (ujemna wartość predykcyjna 96%). Ocena radiologiczna Poza typowymi projekcjami AP i boczną zalecane jest wykonanie zdjęcia PA w odchyleniu łokciowym nadgarstka oraz projekcji skośnej – ułożenie na kasecie stroną łokciową ręki w nawróceniu ok. 45 stopni. Jednak pomimo wykonania tych czterech zdjęć warto jeszcze raz przeanalizować badanie kliniczne i mechanizm urazu. Radiogramy wykonane świeżo po urazie mogą być prawidłowe pomimo obecnego złamania. Zaleca się ich powtórzenie po ok. 2 tygodniach. U wymagających pacjentów można rozważyć wykonanie tomografii komputerowej (TK) lub rezonansu magnetycznego nadgarstka w celu ostatecznego potwierdzenia lub wykluczenia złamania w 3. dobie od urazu, by uniknąć niepotrzebnego unieruchomienia. Dodatkowe badania obrazowe mogą się okazać przydatne w wyborze metody leczenia – badanie rentgenowskie (RTG) może nie wykazać przemieszczenia widocznego w TK. Kryteria przemieszczenia odłamów to szczelina złamania > 1 mm w projekcji AP lub skośnej, kąt księżycowato-główkowaty > 15 stopni lub księżycowato-łódeczkowy > 45 stopni. W tym miejscu warto porównać koszt wykonania badania TK do 2-tygodniowej absencji w pracy związanej z unieruchomieniem, ceny wykonania 4 radiogramów, opatrunku gipsowego i dodatkowych wizyt kontrolnych. Około 1/5 pacjentów unieruchomionych z powodu podejrzenia złamania ma złamanie kości łódeczkowatej. Podział Złamania dzieli się pod względem lokalizacji zgodnie z klasyfikacją Mayo na złamania 1/3 bliższej, talii, 1/3 dalszej, dystalnej powierzchni stawowej, guzka kości łódeczkowatej. Ważna przy wyborze metody leczenia jest ocena stabilności złamania. Wyróżnia się złamania przemieszczone i nieprzemieszczone. Stosuje się także klasyfikację Russe dzielącą złamania pod kątem przebiegu szczeliny (skośne horyzontalne, poprzeczne, skośne wertykalne) i klasyfikację Herberta obejmującą również powikłania zrostu kości łódeczkowatej. Leczenie nieoperacyjne W przypadku świeżych nieprzemieszczonych złamań talii lub bieguna dalszego można zastosować unieruchomienie gipsowe typu rękawiczka balowa na 2–3 miesiące lub do czasu potwierdzenia zrostu kostnego. Podobnie jeśli rozpoznanie jest ustalone w ciągu miesiąca od urazu. Przy podejrzeniu złamania kości łódeczkowatej powziętym na podstawie mechanizmu urazu i występowania typowych objawów klinicznych, przy prawidłowym obrazie RTG zalecane jest zastosowanie unieruchomienia gipsowego w łusce lub gipsie okrężnym typu rękawiczka balowa oraz ponowna ocena za 14 dni. Prawidłowe radiogramy po takim czasie od złamania pozwalają na rezygnację z opatrunku gipsowego i zalecenie powrotu do normalnej aktywności życiowej. Leczenie operacyjne Wskazania do leczenia operacyjnego obejmują złamania przemieszczone, złamania bieguna bliższego, złamanie wieloodłamowe oraz złamania nieprzemieszczone talii. Kryteria przemieszczenia odłamów to szczelina złamania > 1 mm w projekcji AP lub skośnej, kąt księżycowato-główkowaty > 15 stopni lub księżycowato-łódeczkowy > 45 stopni. Techniki operacyjne Przezskórna repozycja i stabilizacja śrubą kaniulowaną Przygotowanie polega na znieczuleniu splotu ramiennego pacjenta i założeniu opaski Esmarcha. Można ją wykonywać od strony dłoniowej (od bieguna dystalnego) lub grzbietowej (od bieguna bliższego). Pod kontrolą fluoroskopu identyfikuje się lokalizację i ustawienie odłamów. Po nacięciu skóry wprowadza się drut kierunkowy centralnie i wzdłuż długiej osi kości łódeczkowatej. Zmierzenie długości drutu przechodzącego przez kość pozwala na wybór długości śruby. Głębsze wprowadzenie drutu Kirschnera poza kość łódeczkowatą zapobiega jego wysunięciu się. Nawierca się kanał wiertłem kaniulowanym i pod kontrolą fluoroskopu wkręca się kaniulowaną śrubę kompresyjną. Mechanizm działania śruby opiera się na dwóch gwintach o różnym skoku, co powoduje zbliżanie się odłamów w trakcie wkręcania śruby. W przypadku przemieszczenia odłamów stosuje się druty Kirschnera wprowadzone w odłamy jako joysticki pozwalające na uzyskanie repozycji przed wprowadzeniem drutu kierunkowego i kaniulowanej śruby kompresyjnej. Otwarta repozycja i stabilizacja wewnętrzna W zależności od miejsca złamania preferowany jest dostęp grzbietowy (biegun proksymalny) lub dłoniowy (biegun dystalny). Podobnie jak w zespoleniu przezskórnym operację przeprowadza się w znieczuleniu splotu ramiennego i w niedokrwieniu pod kontrolą fluoroskopu. Przy operacji z dostępu dłoniowego wykonuje się podłużne cięcie nad ścięgnem zginacza promieniowego nadgarstka. Po otwarciu torebki stawowej i uwidocznieniu stawu promieniowo-łódeczkowatego można wprowadzić druty Kirschnera tak, by używając ich jak joysticków, zreponować złamanie i następnie ustabilizować je śrubą. Otwarta operacja pozwala na zaopatrzenie ewentualnych uszkodzeń towarzyszących złamaniu kości łódeczkowatej. Inne stosowane metody to stabilizacja drutami Kirschnera, z użyciem staplera lub minipłytki. Unieruchomienie pooperacyjne Czas unieruchomienia nadgarstka w łusce gipsowej lub ortezie wynosi 2–4 tygodni. Pełne obciążanie kończyny wskazane jest po ok. 2 miesiącach. Leczenie przeciwbólowe Leczenie przeciwbólowe zaczyna się już od unieruchomienia złamania w opatrunku gipsowym w przebiegu leczenia zachowawczego i zalecenia pacjentowi odpowiedniej farmakoterapii. Zasady leczenia bólu pooperacyjnego i profilaktyki przeciwbólowej są uniwersalne i opierają się na indywidualizacji terapii na podstawie monitorowania natężenia bólu odczuwanego przez pacjenta. Uwzględnić należy zarówno tło bólowe, jak i ból przypadkowy występujący w trakcie zmiany opatrunku. Wykorzystanie 11-stopniowej skali numerycznej (Numerical Rating Scale – NRS) pozwala na porównanie wyników i modyfikowanie dawek leków w trakcie rekonwalescencji zgodnie z drabiną analgetyczną. Na ból o niewielkim nasileniu należy stosować nieopioidowe leki przeciwbólowe, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), np. ibuprofen, diklofenak, ketoprofen, lub paracetamol czy metamizol. Ból umiarkowany wymaga zastosowania dodatkowo słabego opioidu (tramadol). W przypadku występowania u pacjenta silnego bólu (≥ 7 w skali NRS) wskazana jest terapia skojarzona – silne opioidy wraz z nieopioidowymi lekami przeciwbólowymi. Ograniczenie miejscowego odczynu zapalnego i obrzęku tkanek jest dodatkowym działaniem NLPZ, podobnie jak profil bezpieczeństwa poszczególnych preparatów, który należy brać pod uwagę w trakcie planowania leczenia. Dawkowanie wybranych preparatów zaprezentowano w tabeli 2. Powikłania Do powikłań złamania kości łódeczkowej należą: zrost opóźniony, staw rzekomy, zrost w nieprawidłowym ustawieniu, jałowa martwica kości łódeczkowatej, niestabilność, ograniczenie zakresu ruchu nadgarstka, zwyrodnienie nadgarstka typu SNAC (scaphoid nonunion advanced collapsed). Rokowanie Wczesne rozpoznanie i wdrożenie leczenia zachowawczego lub operacyjnego zwiększa szansę na szybszy zrost kostny i zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań. Rokowanie leczenia jest zależne od lokalizacji złamania (tab. 3). Brak zrostu kości łódeczkowatej w większości przypadków prowadzi do zmian zwyrodnieniowych nadgarstka po upływie ponad 10 lat. Tab. 1. Testy stosowane w rozpoznawaniu złamania kości łódeczkowej Badanie Czułość (%) Swoistośc (%) tkliwość w tabakierce anatomicznej 100 9 bolesność guzka kości łódeczkowatej 100 30 ból przy kompresji w osi kciuka 100 48 ból w trakcie ruchu kciuka 66 69 dodatnie 4 testy 100 74 Tab. 2. Dawkowanie leków przeciwbólowych Nazwa leku Stosowana dawka Maksymalna dawka dobowa Droga podania paracetamol 500–1000 mg 4 g doustnie/dożylnie metamizol 500–1000 mg 5 g doustnie/dożylnie diklofenak 50 mg 150 mg doustnie ketoprofen 50–100 mg 200 mg doustnie/dożylnie ibuprofen 400 mg 1200–2400 mg doustnie naproksen 500 mg 1000 mg doustnie tramadol 50–100 mg 400 mg doustnie/dożylnie Tab 3. Lokalizacja złamania kości łódeczkowej a rokowanie Lokalizacja złamania Brak zrostu (%) talia 20 biegun dalszy <1 biegun bliższy 36 niestabilne 35 stabilne 15 Piśmiennictwo Suh N., Grewal R. Controversies and best practices for acute scaphoid fracture management. Journal of Hand Surgery 2018; 43: 4–12. Żyluk A. Złamania kości nadgarstka. Zaburzenia zrostu kości łódeczkowatej. Chirurgia Ręki 2017; 368–397. Greenspan A. Diagnostyka obrazowa w ortopedii. Medipage, Warszawa 2007. Green D. Green’s Operative Hand Surgery. Elsevier Philadelphia 2005. Azar Beaty Canale Campbell’s Operative Orthopeadics. Elsevier Philadelphia 2017. Woroń J. Leczenie bólu pooperacyjnego u chorych ortopedycznych. Praktyczna Ortopedia i Traumatologia 2016; 2: 6–13. Kość łódeczkowata jest jedną z ośmiu kości nadgarstka i jest największą kością szeregu bliższego. Złamanie kości łódeczkowatej jest najczęstszym złamaniem kości nadgarstka i stanowi ok. 80% wszystkich złamań w jego obrębie. Do urazu dochodzi najczęściej podczas upadku na zgięty grzbietowo nadgarstek, tzw. podparcie. Złamanie kości łódeczkowatej Objawy złamania kości łódeczkowatej Podczas wywiadu lekarskiego pacjent zwykle zgłasza upadek na wyprostowaną kończynę górną przy ustawieniu nadgarstka w przeproście. Pierwszymi objawami złamania kości łódeczkowatej są dolegliwości bólowe w nadgarstku po stronie grzbietowej. Bólowi towarzyszy obrzęk zlokalizowany po promieniowej stronie nadgarstka oraz ograniczenie ruchomości w stawie. Diagnoza często oparta jest na stwierdzeniu charakterystycznych objawów, takich jak ból w tabakierce anatomicznej oraz ból przy przyparciu I i II palca. Konieczne jest wykonanie dokładnych zdjęć RTG w różnych projekcjach, a następnie precyzyjna ich ocena. Pomimo częstego występowania tego urazu, diagnostyka jest dość trudna. Czasami pomocne jest badanie rezonansu magnetycznego, dzięki któremu możliwa jest dokładna ocena złamania i żywotność odłamów kostnych. Leczenie złamań kości łódeczkowatej Złamanie kości łódeczkowatej bez przemieszczenia leczone jest zachowawczo w unieruchomieniu gipsowym przez okres 6-12 tygodni. U sportowców wyczynowych złamania stabilne mogą być leczone operacyjnie. Po założeniu opatrunku gipsowego możliwy jest powrót do aktywności już po 2 tygodniach od uszkodzenia, ale nadal wymaga stosowania ortezy usztywniającej, dopóki zrost nie zostanie potwierdzony na zdjęciu RTG. W przypadku niestabilnych złamań z przemieszczeniem konieczne jest nastawienie i wewnętrzne zespolenie operacyjnie. Leczenie takich przypadków w sposób zachowawczy niesie ryzyko nieprawidłowego zrostu. Operacyjne leczenie złamań kości łódeczkowatej wskazane jest w przypadku: złamania z przemieszczeniem powyżej 1 mm; złamań wieloodłamowych; złamania bieguna bliższego; opóźnienie rozpoznania i leczenia; przemieszczenia kątowego odłamów. Rehabilitacja po złamaniu kości łódeczkowatej Rehabilitacja po urazie, jakim jest złamanie kości łódeczkowatej, trwa od kilku tygodni do pół roku. Leczenie polega na stopniowym przywracaniu czucia głębokiego i koordynacji nerwowo-mięśniowej. W tym czasie nie należy przeciążać ręki, np. nosząc zakupy. Rokowanie Pomimo prawidłowej diagnozy i wczesnego leczenia uraz ten wiąże się ze sporym odsetkiem powikłań. Większość złamań bieguna dalszego goi się po unieruchomieniu w opatrunku gipsowym, Nieprzemieszczone złamanie talii lub przemieszczenie do 1 mm, uważane są za stabilne i mogą być leczone zachowawczo. Złamania okolicy bieguna bliższego kości niosą ryzyko trwałego braku zrost (staw rzekomy) przekraczające 50 %. Uprawianie aktywności fizycznej po zespoleniu złamania niestabilnego jest możliwe, ale zależy od jakości zespolenia w czasie zabiegu. Pełny powrót do sportu może nastąpić, gdy badanie RTG lub MRI wykaże pełny zrost odłamów. Po wygojeniu złamania kości łódeczkowatej zwykle niezbędna jest intensywna rehabilitacja, która umożliwia odzyskanie zakresu ruchu nadgarstka. Czym jest złamanie ręki w nadgarstku? Złamania nadgarstka należą do jednych z najczęściej występujących uszkodzeń tego rodzaju w obrębie kończyn górnych. Złamania ręki w nadgarstku najczęściej dotyczą osób starszych, z towarzyszącą im osteoporozą (zmniejszoną gęstością kości) oraz podczas niesprzyjających warunków pogodowych (pierwszy śnieg, ulewy, przymrozki). Wtedy też dochodzi do zmniejszenia uwagi oraz stabilności gruntu pod nogami. Złamania mogą być stabilne (niewymagające nastawienia) i niestabilne (w wyniku pojawienia się wielu odłamów). Odłamy w przypadku złamania kości promieniowej mogą kierować się: grzbietowo (złamanie nadgarstka Collesa), w kierunku dłoniowym (złamanie nadgarstka typu Smitha). Jakiej okolicy dotyczą złamania nadgarstka? Nadgarstek zbudowany jest z 8 malutkich kości nadgarstka ułożonych w 2 rzędy oraz z dwóch kości przedramienia: kości promieniowej i łokciowej, których dalsze końce połączone są z dalszą częścią ręki. Złamania najczęściej dotyczą końca dalszego kości promieniowej i łokciowej oraz kości łódeczkowatej. Kto jest podatny na złamania w obrębie nadgarstka? Podatni na złamania są wszyscy, aczkolwiek u osób starszych, które ulegają upadkom na ręce, ta podatność jest większa. Związane jest to ze zmniejszoną koordynacją i reakcjami równoważnymi oraz zmniejszoną wytrzymałością kości. Złamania w nadgarstku również dotyczą osób młodych, aczkolwiek złamanie musi mieć znacznie większą energię uderzenia bądź upadku. Złamanie nadgarstka – objawy Jeżeli zachowana jest ciągłość powłok skórnych i żaden z elementów kostnych nie wystaje poza obręb ciała (złamania otwarte), to nie jesteśmy gołym okiem rozpoznać złamania kości nadgarstka. Podczas samego upadku może być słyszalny trzask lub pęknięcie. Występują objawy dodatkowe (nierównoznaczne ze złamaniem), należą do nich: ból (podczas ruchomości w obrębie ręki, palców), ból palpacyjny, obrzęk, zwiększona temperatura w okolicy nadgarstka. Z czasem ręka może być zasiniona w wyniku przerwania ciągłości naczyń krwionośnych i wylewem krwi poza światło naczynia, jednakże ten objaw występuje z kilkudniowym opóźnieniem. Najważniejszym objawem złamania nadgarstka jest upośledzona czynność ręki z towarzyszącym bólem. Jak rozpoznać złamanie nadgarstka? Chociaż istnieją dodatkowe objawy złamań nadgarstka (z przemieszczeniem i bez) to żaden diagnosta nie jest w stanie postawić 100% diagnozy bez wykonania badania obrazowego. Każde złamanie winno być poddane badaniu rentgenowskiemu (RTG) bądź w przypadku niejednoznacznych wyników nawet tomografii komputerowej (TK) lub badaniu rezonansem magnetycznym (MRI). Rzadko spotykamy w diagnostyce obrazowej złamań w nadgarstku badanie USG. Leczenie złamania nadgarstka Leczenie zależy tak naprawdę od stabilności danego złamania. Pierwszym celem, jaki terapeuta i lekarz chcą wspólnie osiągnąć to pełny zrost kostny. Pełny zrost kostny musi być przy zachowanej geometrii stawów. Wszystko zależy od charakteru uszkodzenia. W przypadku złamania nadgarstka z przemieszczeniem część odłamów jest stabilizowanych podczas zabiegu operacyjnego za pomocą drutów i płytek, które po spełnieniu swojej stabilizacyjnej funkcji operator może, ale nie musi wyjąć z ręki. Uzyskanie prawidłowej geometrii stawów nadgarstka jest kluczowe dla osiągnięcia pełnego zakresu ruchomości w obrębie ręki. W celu wytworzenia bezpiecznego środowiska dla uzyskania pełnego zrostu kostnego po złamaniu nadgarstka lekarz decyduje się na opatrunek gipsowy. Często zadawane pytanie brzmi: Jeżeli mam złamanie nadgarstka, jak długo gips powinien stabilizować uszkodzony obszar? Najczęściej pacjenci noszą go przez kilka tygodni. Czas leczenia opatrunkiem gipsowym jest różny i zależny od typu i stabilności złamania, chorób współistniejących oraz wieku pacjenta. Wynosi on od 4-8 tygodni, a czasem nawet więcej. Decyzję o długości leczenia opatrunkiem gipsowym podejmuje lekarz. Czy można wspomóc leczenie nadgarstka, mając rękę w gipsie? W okresie kiedy pacjent ma unieruchomioną w opatrunku gipsowym rękę, można włączyć program usprawniania, wykorzystując do tego celu pole magnetyczne. Działając na wszystkie elementy znajdujące się w obrębie aparatu, pobudza ono komórki ciała do regeneracji, a tym samym przyspiesza zrost kostny. Jest to bezpieczna forma terapii dla osób, które chcą przyspieszyć proces rehabilitacji i szybciej włączyć zabiegi terapii manualnej oraz dla osób, których zrost kostny jest utrudniony i rozciągnięty w czasie. Zapraszamy po poradę. W zależności od wskazań i rodzaju złamania nadgarstka możemy pokazać ćwiczenia instruktażowe – jak w bezpieczny sposób ćwiczyć mając rękę w opatrunku gipsowym, przeprowadzając ćwiczenia kontralateralne bądź ipsilateralne. Czy proces leczenia złamania kości nadgarstka jest zakończony w momencie zdjęcia opatrunku gipsowego? Zdecydowanie nie. Ręka po kilkutygodniowym unieruchomieniu ma zazwyczaj ograniczony zakres ruchomości, zmniejszoną siłę mięśniową (ręka wydaje się być mniejsza). Upośledzona zostaje jej funkcja – przedmioty typu kubek, talerz stają się nad wyraz ciężkie. Osoby, które osiągnęły pełny zrost kostny po złamaniu kości łódeczkowatej lub promieniowej, wymagają natychmiastowej rehabilitacji, polegającej na szybkim uruchomieniu stawów przy wykorzystaniu technik manualnych. Rehabilitacja po złamaniu nadgarstka Pełny zrost kostny i zdjęty opatrunek gipsowy to zielone światło dla fizjoterapeuty do dalszego usprawniania pacjenta po złamaniu kości nadgarstka. Niezależnie od tego czy stabilizacja wewnętrzna (płytki, druty) jest wyciągnięta bądź na stałe pozostawiona w ręce pacjenta, należy rozpocząć pod okiem fizjoterapeuty rehabilitację. Terapia manualna w przypadku złamania nadgarstka polega na manualnym (jak sama nazwa wskazuje) opracowaniu okolicznych tkanek, stawów, mięśni tak, by jak najszybciej usprawnić rękę pacjenta, przywracając jej możliwie pełny zakres ruchomości i siłę mięśniową. Dodatkowo pacjent zawsze dostaje ćwiczenia po złamaniu nadgarstka, które sumiennie i regularnie musi wykonywać dla utrzymania efektów pracy fizjoterapeuty oraz dla dalszego usprawnienia ręki. Jeżeli chodzi o naszą placówkę, wykonujemy szereg zabiegów z zakresu fizykoterapii takich jak: laser, pole magnetyczne, jonoforeza z wapnem, ultradźwięki, krioterapia. Mają one za zadanie przyśpieszyć gojenie się tkanki kostnej – odżywiając je, usuwając produkty przemiany materii w wyniku toczących się w złamanym miejscu procesów leczniczych. Zajmujemy się pełną rehabilitacją po złamaniu kości nadgarstka. Należy pamiętać, że uzyskanie pełnego zrostu kości nie jest równoznaczne z uzyskaniem kondycji kości takiej jak sprzed paru tygodni. Kość po zdjęciu opatrunku gipsowego jest znacznie słabsza i podatna na ponowne złamanie, dlatego tak ważne jest rozpoczęcie rehabilitacji. Nie każde złamanie jest takie samo, a więc nie każde leczenie jest rozciągnięte na okres paru tygodni. Bywają sytuacje gdy w sytuacji bez powikłań (np. zespół Sudecka albo uszkodzenia nerwów obwodowych) oraz bez chorób współistniejących (osteoporoza, cukrzyca) leczenie może zakończyć się w 10 dniach. W trudniejszych przypadkach, np. złamania nadgarstka z przemieszczeniem, całość może zająć dużo więcej czasu. Niemniej jednak program rehabilitacji podejmują Państwo wspólnie wraz z fizjoterapeutą podczas wizyty diagnostycznej. Kiedy rozpocząć rehabilitację po złamaniu nadgarstka? Zapraszamy do R-CITO na darmową konsultację z magistrem fizjoterapii, podczas której wytłumaczymy cały proces leczenia, któremu będzie pacjent poddany. Wizytę diagnostyczną przeprowadzamy w momencie leczenia pacjenta opatrunkiem gipsowym. Zbierzemy wywiad, wykluczymy przeciwwskazania oraz zalecimy odpowiednie zabiegi. W odpowiednim momencie włączymy również terapię indywidualną lub inne zabiegi w celu przyspieszenia całego procesu terapeutycznego. Co ważne, prosimy o telefoniczny bądź mailowy kontakt z naszą placówką w celu wybrania dogodnego terminu i godziny. Pracujemy od godziny 7:00 do 20:00, więc na pewno dopasujemy się czasowo do Państwa możliwości. Telefonicznie dostaną państwo instrukcje dojazdu do naszego gabinetu, termin spotkania oraz informację o konieczności posiadania ze sobą dokumentacji medycznej – musimy znać dotychczas wybraną przez ortopedę/chirurga ścieżkę leczenia. Uprzejmie prosimy o przybycie do naszego gabinetu ok. 10 minut wcześniej w celu wypełnienia oświadczenia o aktualnym stanie Państwa zdrowia. Zapraszamy do skorzystania z naszych usług podczas leczenia złamania nadgarstka (u dziecka, osoby dorosłej, seniora). Czekamy na kontakt! Polecamy nasz nowy kurs: Kręgosłup "za biurkiem" Rehabilitacja po złamaniu łokcia- wstęp Złamania w obrębie łokcia są dość powszechne. Warto o nich mówić, ponieważ wielu pacjentów nie zdaje sobie sprawy, jak ważna w tym przypadku jest rehabilitacja. Niestety zdarzają się jeszcze sytuacje, gdzie lekarze nie kierują pacjentów na zabiegi, albo przepisują tylko fizykoterapię i ćwiczenia grupowe. Ze względu na kolejki w NFZ terapia rozpoczyna się zbyt późno. Wszystkie te elementy powodują, że część pacjentów ma problem z odzyskaniem pełnej ruchomości stawu. Łokieć to obszar, na którym znajdują się aż 3 współpracujące ze sobą stawy: ramienno-promieniowy, ramienno-łokciowy i promieniowo-łokciowy bliższy. Dzięki tym trzem połączeniom w łokciu mamy możliwość wykonywania ruchów w dwóch kierunkach: zgięcie i wyprost oraz pronacje i supinacje. Do złamania może dojść w każdej z trzech kości, bliżej lub dalej powierzchni stawowych. Dodatkowo podczas urazu może dojść do zwichnięcia stawu, uszkodzenia nerwów i naczyń. Dokładna analiza uszkodzeń do jakich doszło podczas wypadku, jest bardzo istotna, ponieważ warunkuje dalsze postępowanie. W przypadku niepowikłanych, stabilnych złamań wystarczy kilkutygodniowe unieruchomienie, w wielu przypadkach niezbędna okazuje się jednak operacja. Rehabilitacja po złamaniu łokcia jest zależna od wielu czynników. W większości przypadków zaczynamy ją w pierwszych tygodniach po urazie lub po zabiegu operacyjnym. Konsekwencje zbyt późnej rehabilitacji po złamaniu łokcia Ograniczenia ruchomości są głównym powikłaniem złamań w obrębie łokcia, dlatego już w pierwszych tygodniach staramy się wprowadzić ruch. W początkowym etapie niezbędna jest pomoc rehabilitanta, który wprowadzi bezpieczne ćwiczenia i pracę manualną. Warto wiedzieć, że stawy łokcia bardzo szybko ulegają usztywnieniu, dużo szybciej niż inne stawy. Przyczyną jest specyficzna budowa łokcia, który jak już wiemy, składa się z 3 stawów. Ich budowa jest kongruentna, co oznacza, że powierzchnie stawowe są dobrze do siebie dopasowane. Torebki stawowe są ścisłe, dlatego niezbędne jest wprowadzenie technik manualnych. U niektórych pacjentów odzyskanie ruchomości jest szczególnie trudne. Zazwyczaj przyczyną są tu pewne cechy osobnicze danej osoby polegające na sztywniejszej wrodzonej budowie stawu, co z powodów genetycznych ma miejsce częściej u mężczyzn. Najcięższe ograniczenia ruchomości zdarzają się u pacjentów, którzy zostają zaopatrzeni w gips lub ortezę na więcej niż 4 tygodnie. Znając zagrożenia, obecnie lekarze robią wszystko, aby maksymalnie skracać czas unieruchomienia. Rehabilitacja po złamaniu łokcia- jak powinna wyglądać? Jak już wiemy, rehabilitacje powinniśmy zacząć jak najszybciej. Decyzję o rozpoczęciu rehabilitacji podejmuje lekarz. Następnie udajemy się do fizjoterapeuty, który na podstawie zdjęcia RTG i badania stawu ustala plan terapii. Przydatne są także podstawowe informacje i wskazówki od lekarza prowadzącego. Pamiętajmy, że najskuteczniejszą formą przywracania sprawności stawu łokciowego jest terapia manualna, czyli różne techniki wykonywane przez fizjoterapeutę bezpośrednio na naszym stawie. Warto szukać wykwalifikowanych terapeutów, którzy ukończyli specjalistyczne kursy np. metody Kaltenborn, Cyriax, Muligan, IAOM. Pomocne są tzw. techniki tkanek miękkich np. manipulacje powięziowe. Dodatkowo rehabilitant zaleca ćwiczenia domowe np. naprzemienne zginanie i prostowanie łokcia. W późniejszym etapie rehabilitacji uczę moich pacjentów wykonywania automobilizacji stawu z pasem. W warunkach domowych warto wprowadzić także techniki flossingu. Ćwiczenie polega na owijaniu stawu specjalną ciasną, elastyczną taśmą i wykonywaniu naprzemiennych ruchów łokcia. Technika jest bardzo dobrym sposobem walki z obrzękiem, bólem i ograniczeniem zakresu ruchu. Często zapisywane zabiegi fizykoterapeutyczne np. prądy, laser czy pole magnetyczne mogą być tylko dodatkiem do terapii, nie pomogą przywrócić sprawności stawu. 49 odpowiedzi Dzień dobry. Doznałam złamania nadkłykciowego kości ramiennej. Lekarz założył mi gips od barku do palców na 2 tygodnie (pod kątem 90 stopni),a następnie po 2 tygodniach została mi założona orteza od barku do łokcia. Ręka wisi luzno na temblaku pod kątem ok 20-30 stopni. Jest ona moim zdaniem totalnie nieustabilizowana, a kości się jeszcze nie zrosły. Z każdym moim ruchem czuję jak o siebie ocierają. Czy lekarz postąpił słusznie dobierając mi taki opatrunek? Czy nie przeszkodzi to w prawidłowym zroście kości? Czy ręka powinna tak swobodnie wisieć przy tego typu złamaniu? Dodam, że jest to złamanie bez przemieszczenia. Pozdrawiam. Dzień dobry. Chciałem zapytać o zagadnienie “zwapnienia torebki stawowej” w łokciu. Złamanie wyrostka, blacha łącząca i stabilizująca odłamki, długi okres w longecie, potem orteza i “niech Pan sobie jakoś tam rusza”, a potem zdziwienie, że ręka nie zgina się więcej niż 90 stopni. A potem pół roku różnych rehabilitacji w różnych “ośrodkach rehabilitacyjnych”. Wyprost się poprawił, ale zgięcie, ani w ząb. Rehabilitanci zwalali na blachę. Ortopedzi (dwóch różnych) po oglądaniu USG, na… zwapnienie torebki stawowej. Rehabilitanci mówili, żeby iść na operację usunięcia blachy, jeden ortopeda żeby iśc na operację “uwolnienia stawu” (jakieś nacięcie torebki stawowej i coś tam…). Drugi ortopeda “operacja owszem, ale jeśli to blacha coś narusza, to najpierw blachę, a potem pomyślimy o nacinaniu torebki”. Po roku od złamania doczekałem się operacji wyjęcia blachy. A tam, chirurg widzący wszystko na bieżąco, po operacji powiedział, że jest jakieś “skostnienie/usztywnienie torebki” ale to można — falą uderzeniową “rozmiękczyć”. Jak widzimy co lekarz to opinia 🙂 To w ramach statystyk zbieram opinię z większej ilości źródeł 🙂 Jak Pani myśli, czy po roku od złamania, można jeszcze ‘naprawić’ rehabilitacją zwapnioną torebkę stawową? Wszystko zależy od tego jak dużę jest te skostnienie, jaki obszar obejmuje. Jeżeli jest tak duży problem z ruchomością od początku i rehabilitacja nie pomagała, możliwe, że trzeba będzie wykonać zabieg. Jest duża szansa, że zabiegi będą przynosić tylko niewielką poprawę. Aczkolwiek ciężko mi dokładnie się wypowiedzieć, jeśli nie widzę łokcia. Pozdrawiam Ewelina Prekiel Er Mialam Uraz Lewej Reki i 7 Dni Szyne z Gipsen. Potem rechabilitacja 6 Razy Ale reka nie jest Prosta jak Prawa reka. Czy oplaca sie dalsza rechabilitacja 6 Razy, Czy to Cos zmieni minelo juz 4 Miesiace. W styczniu przy ostatniej wizycie , ortopeda stwierdzil ze pieknie sie zrasta Ale reka w lokciu nie Bedzie troche Zgieta. Witam, Rehabilitacja po złamaniu łokcia zazwyczaj wymaga dłuższej pracy niż 6 spotkań. Oczywiście nie wiem nic o Pani przypadku oraz o rodzaju rehabilitacji, jaką Pani odbyła. Myślę, że zawsze warto walczyć, a 4 miesiace po urazie to jeszcze dobry czas. W niektórych przypadkach pacjenci potrzebują kilka miesięcy rehabilitacji, a 6 spotkań to stanowczo za mało. Pozdrawiam Dzien dobry. Dokładnie 18 sierpnia 2021r uległem wypadkowi po którym stwierdzono pęknięcie głowy kości promieniowej (już po raz 3 w tej samej ręce bez ingerencji chirurgicznej) po 2,5 miesiąca ręka doszła do sprawności, ale niestety przed wczoraj w pracy przy podnoszeniu ciężkiego przedmiotu nagle jak by nastąpiła blokada w lokciu a mianowicie nie mogę wyprostować ani zgjąć do końca ręki bo czuje mocny ból. Po wykonaniu badań w szpitalu tj jest rtg i mri lekaz nie stwierdził żadnych uszkodzeń i stwierdził żebym tydzień ponosił rękę w chuscie i po tym okresie zaczął ćwiczyć rękę. Proszę o pomoc czy to odpowiedni sposób na leczenie a pozatym co może powodować mój problem? Dziękuję i Pozdrawiam serdecznie Witam, Musi być jakaś przyczyna blokady. Ciężko mi coś więcej powiedzieć, jeśli nie widzę łokcia. Na pewno dokładna analiza MRI powinna pokazać problem. Jakie mogą być powody takiej blokady? Ciało wolne w stawie, uszkodzenie struktur stawu i stan zapalny, ktory pojawia się po zdarzeniu, uszkodzenie chrząstki stawowej itp. Mój syn 8 lat, złamał rękę – nadkłykciowe ,gips miał zdjęty nie może do końca wyprostować ani zgiąć ręki,mówi że coś mu blokuje ,martwię się ,że tak zostanie zalecono nam tylko ściskanie piłeczki i zabawa z piaskiem kinetycznym,bardzo proszę o informacje gdzie mogę udać się lub propozycje z Wrocławia, dziękuję Witam, Powinna się Pani zgłosić do rehabilitanta, który zajmuje się rehabilitacją ortopedyczną. Z jakiego miasta Pani pochodzi? Pozdrawiam Ewelina Prekiel Witam, córeczka 5 lat złamanie nadkłykciowe, miala gips i druty 5tyg. Zdjęte 3 tyg temu. Wg lekarza wszystko dobrze, ręka już się prawie prostuje, jednak zauważyłam że córka trzyma na pół zgięte palce (mały i serdeczny) pytałam czy może je wyprostować- wtedy pomaga sobie drugą ręka, palce dają się wyprostować jednak wygląda jakby sprawiało jej to trudność (beż pomocy 2 ręki) nie mamy żadnej rehabilitacji na ten moment, jedyne zalecenia żeby rękę używać w miarę normalnie i basen. Proszę o poradę. Witam Pani Małgorzato, Na pewno rękę powinien zobaczyć specjalista. Trzeba ocenić, skąd wynika ograniczenie ruchomości palców. Jest kilka możliwości. Czasami w czasie urazu kostnego dochodzi do współistniejących uszkodzeń ścięgien lub nerwów. Trzeba na pewno ocenić siłę mięśniową innych palców, sprawdzić czy jest to tylko niedowład wybiórczy dwóch palców. Bez obejrzenia ręki, nie jestem w stanie nic zasugerować. Bardzo dziękuję za odpowiedź. Akurat dziś mieliśmy kontrolną wizytę, lekarz powiedział że mogło sojsc do rozciągnięcia nerwu/ścięgna (proszę wybaczyć jeśli źle się wysławiam, mieszkamy w UK i medyczne- angielskie nazwy nie są mi aż tak znane) więc mniejsze mięśnie od wewnętrznej strony dłoni są jakby mniej sprawne. Mamy ruszać ręką normalnie i ćwiczyć chwyt. Zobaczymy jak będzie przy następnej kontroli. Za każdą radę i podpowiedź dziękuję. Dzień dobry Moja córeczka 5 lat prawy Łokietek. W opisie złamanie nasady dalszej kości ramiennej. Gips. Po tygodniu, na kontroli odesłano nas do Warszawy, do szpitala na Niekłańską. Tam RTG przez gips i opis stan po złamaniu kłykcia przyśrodkowego. Ustawienie części kostnych jest prawidłowe. Kolejna wizyta gips do RTG zdjęty. Lekarz mówi, że wcześniej nie było widać jest złamany staw. Kazał rehabilitować do wtedy kontrola u profesora… I ew ingerencja chirurgiczna. Chodzimy do fizjoterapeuty dziecięcego. Chciałam umówić do Pani wizyte ale terminarz podaje dopiero 🙈😔 Dobry wieczór,jestem mamą 38 letniego syna,który mieszka we Francji,26 sierpnia wkręcając żarówkę,stojąc na taborecie przewrócił się i doszło do złamania kości głowy promieniowej dnia dzisiejszego syn był piec razy przerwy cos niedobrego się dzieje,tydzień temu przeszedł piątą operacje ponieważ dochodziło do obluzowana protezy i lekarz stwierdził,ze teraz proteza będzie mocowana drutami,po operacji okazało się,ze była infekcja,wyczyścili,zamocowali implant,reka w gips,były antybiotyki i po czterech dniach wypis do syn ma mocny bol i mówi,ze czuje tak jak poprzednio,ze czuje jakby cos się znowu wizyta w szpitalu,skany już wycieńczony tymi operacjami,bólami i mi pomoc,co może być przyczyną takiego stanu,co jest nie tak,ze tak się dzieje,jesteśmy Dzień dobry Czy może Pani polecić jakiegoś dobrego fizjoterapeutę z Warszawy. Syn po złamaniu awulsyjnym nadkłyckia przyśrodkowego w łokciu lewej ręki. Pozdrawiam Agnieszka Witam Pani Agnieszko, Zapraszam do kontaktu przez formularz kontaktowy na stronie. Chętnie podpowiem, gdzie można się udać. Pozdrawiam Ewelina Prekiel Potrzebuje dobrego rehabilitanta. Jestem z Warszawy. Dziś mialam skaplikowana operacje łokcia Witam, Obecnie przebywam na macierzyńskim. Polecam Piotra Pietrzaka Rehmedis Warszawa Pozdrawiam Ewelina Prekiel Witam 20 maja stwierdzono u mnie nieprzemieszczone złamanie głowy kości promieniowej w łokciu. 10 dni ręka była w łusce gipsowej, potem 4 tygodnie w stabilizatorze. Od 5 i pół tygodnia ćwiczenia i basen. Niestety zakres ruchu ograniczony: nie mogę zgiąć ręki do barki (80-90 stopni), nie mogę też w pełni wyprostować ręki. Niestety ćwiczenia i basen nie dają już postępu (niby po rozgrzaniu ręka lepiej się prostuje, ale potem linia ręki powraca do zgięcia; jakby postęp wyniakający z ćwiczeń się zatrzymał – obecnie 7 i pół tygodnia od urazu). Jak długo trwa rehabilitacja łokcia? Czy jest szansa na powrót do normalnego zakresu ruchu. Prosiłbym o rekomendację fizjoterapeuty od łokcia w Poznaniu. Pozdrawiam Witam, Po tego typ złamaniu niezbędna jest praca z fizjoterapeutą. Powrót zakresu ruchu jest bardzo indywidulany. U niektórych osób trwa 2-3 miesiące u innych dużo dłużej. Witam Moje 4 letnie dziecko jest po złamaniu nasady bliższej kości lokciowej bez przemieszczenia, w szybie gipsowej 3 tyg , os tygodnia bez gipsu, rączka nie do końca da się wyprostować na razie oraz często paluszki zostawia w ułożeniu jak w gipsie , lekarka stwierdziła, ze w tym wieku powinno dziecko wrócić szybko samo do pełnej sprawności i żeby pojawić się za miesiąc na kontrolę. czy są jakies wskazania do rehabilitacji od razu po ściągnięciu gipsu , boje się ze przegapimy okres kiedy można to jeszcze doprowadzić do sprawności. Czy po prostu mobilizować dziecko do ruchliwości i czekać tem miesiąc ? Pozdrawiam Witam, U dzieci rzeczywiście zazwyczaj zakres ruchu wraca samoistnie. Są jednak przypadki, gdzie potrzebne są zabiegi. Proszę obserwować rękę. Jeżeli zakres nie będzie się poprawiał w ciągu najbliższego tygodnia, zaleciłabym jednak rehabilitanta. Pozdrawiam Ewelina Prekiel Witam, jestem dziesiąty tydzień po operacji łokcia, kość która wchodzi w tzw. Jabłko wyskoczyła i była delikatnie nadkruszona, miałem operacje gdzie zostały założone 3 śruby i blaszka. Dwa tygodnie po operacji mając szynę, zacząłem rehabilitacje zgodnie se wskazaniami ze szpitala. Pomimo upływu czasu i odbytych 18-stu rehabilitacji po godzinie każda, nie mogę za bardzo zginąć ręki a o wyprostowaniu mogę całkowicie zapomnieć, ręka utrzymuje się cały czas w kacie 90 stopni. Mój rehabilitant rozkłada ręce. Proszę o pomoc i wskazówki poniewAz jestem bezsilny… Witam, Żeby przeanalizować Pana przypadek, musiałabym zbadać łokieć, oraz obejrzeć aktualne zdjęcie. Łokieć powinien także obejrzeć lekarz, który operował. Niestety nie jestem w stanie na odległość stwierdzić, co jest przyczyną trudności w odzyskaniu zakresu ruchu. przyczyn może być kilka. Po pierwsze należy ocenić, czy wszystkie elementy kostne są prawidłowo ustawione, czy nie ma ciała wolnego w stawie. Po drugie, jaki rodzaj rehabilitacji miał Pan wykonany, jaki czas upłynął od zabiegu, czy utrzymuje się obrzęk. Zachęcam do wizyty. Pozdrawiam Ewelina Prekiel Zmagam się już rok z urazem, jest o wiele lepiej, ale nadal nie prostuje ręki, wiele rehabilitacji, więc podobna sytuacja, rehabilitanci rozkładali ręce 🙁 w rezultacie zostało czekanie na artrolizę stawu łokciowego,chyba jedyny ratunek. Życzę dużo zdrowia i wytrwałości. Witam, Mialam operacje łokcia po wywrotce na rowerze śruby śrudszpikowe. Po roku następna operacja wyciągnięcie śrub. Lekarz zalecił 2 tyg po pierwszej operacji dzwiganie pustego kubka oraz ściskanie piłeczki. Łokieć sprawny wszystko super. Witam Mam 52 lata i miałem złamanie nasady bliższej głowy kości promieniowej( złamanie wieloodłamowe z przemieszczeniem) , dlatego miałem zabieg protezoplastyki głowy kości promieniowej prawej typu Biomet ( głowa 24)12,trzpień( 8)28. Dzisiaj jest .2019 .Rehabilitację wolny termin mam dopiero od Bardzo prosze o pomoc jakie cwieczenia mogę robic,a robię tylko wyprosty ręki bez obciążenia i towarzyszy przy tym duży ból w zgięciu, mam już zanik mięśnia -bicepsu . Czy mogę użyć jakiegoś obciążenia do ćwiczeń i jakie max. obciążenie? Pozdrawiam Witam, niestety nie mogę odpowiedzieć na to pytanie. Żeby dobrać odpowiednie ćwiczenia należy zbadać Pana łokieć i przeanalizować badania obrazowe. Protezoplastyka głowy kości promieniowej to poważny zabieg. Pacjenci bardzo różnią się pod względem funkcji stawu. Zalecam zgłoszenie się fizjoterapeuty szybciej niż za miesiąc przynajmniej na kilka wizyt. Nauczy Pana technik do pracy domowej. Pozdrawiam Ewelina Prekiel Dzień dobry, Szukam osoby, która potrafiłaby rzetelnie ocenić moją niesprawność w obrębie stawu łokciowego. Ok. 2 lata temu miałem wypadek na rowerze. Rezonans wykazał kompresyjne złamanie główki kości ramiennej (łokieć) oraz złamanie kości promieniowej (o ile sobie przypominam określone jako rozszczepienne). Nie było leczenia operacyjnego. Wdrożono zabiegi z wykorzystaniem osocza (PRP), które w relatywnie krótkim czasie pomogły (lub czas zrobił swoje) uporać się z ogromnym bólem. Było kosztownie, ale nie do końca skutecznie. Deficyt w zgięciu/wyproście określono na 7%. Jestem osobą aktywną, trenuję kalistenikę w dużych objętościach treningowych. Brak wyprostu, bóle promieniujące od łokcia przez całe przedramię, bardzo utrudniają mi wykonywanie ćwiczeń wielostawowych (podciąganie, pompki, ćwiczenia na poręczach) czy figur statycznych. Pomijam brak symetrii ciała podczas aktywności. Bardzo proszę o szczerą opinię czy jest szansa na usprawnienie ruchomości/likwidację bólu po takiej kontuzji i po takim czasie od jej wystąpienia 🙂 Witam, Z jakiego miasta Pan pochodzi? Jestem z Warszawy. Proszę o wysłanie maila przez formularz kontaktowy, podpowiem, gdzie się udać. Pozdrawiam Czy udało się Panu uzyskać pomoc? Wrócił Pan do kalisteniki? Mam złamany łokieć po 6 tygodniach zdjeli gips nie moge zgiac łokcia Powinien Pan jak najszybciej skontaktować się z fizjoterapeutą. Zabiegi powinien być rozpoczęte jak najszybciej, oczywiście jeśli nie ma żadnych przeciwwskazań. Witam córką lat 6 złamała rękę w łokciu ,, nadklykciowe złamanie kości ramiennej z przemieszczeniem ‘ skladans operacyjnie plis 3 druty wczoraj sciagniety gips po tyg zaczynamy ćwiczyć reke nie wyprostuje się do końca tylko odp połowy jak długo może trwać taki stan ? W takich przypadkach warto wspolpracować z fizjotrapeutą, co przyśpieszy powrót funkcji. Ciężko jednoznacznie określić czas powrotu zakresu ruchu, to sprawa dość indywidulana. Witam. Moja córka 28, 12 ,2019 r złamała łokieć. Niestety skończyło się na interwencji chirurgicznej. Wspomnę tylko że 9 szwów i druty. Po miesiącu druty zostały usunięte i powstał przykurcz. Lekarz w szpitalu prowadzacy córkę od początku mówił że rechabilitacja potrzebna jest na już. Po 6 dniach pojechaliśmy ściągnąć szwy i po skierowanie na rechabilitacja. Lekarz w przychodni chirurgii dziecięcej stwierdził że nie ma takiej potrzeby. Córka jest rechabilitowana prywatnie od dnia ściągnięcia szwów i robi postępy. Czeka nas długa rechabilitacja. Witam, Miałem złamanie końcówki kości łokciowej, założoną miałem longetę gipsową na 3 tygodnie, teraz mam jeszcze temblak lekarz zalecił mi na własna rękę ćwiczenia po zdjęciu longety. (prostownie i zginanie ręki w łokciu ile dam rade). Dziś minęło 5 tygodni od złamania, ręki do końca zgiąć nie mogę boli mnie, wyprostować też nie daje rady do końca. Czy normalne jest że ręka mnie boli jak nią ćwicze? I czy można spać bez temblaka- tak właśnie robię. opuchlizny żądnej nie ma, wydaje mi się że jak nie ćwiczyłem to mniej bolao. Witam, W przypadku tego typu złamań niezbędna jest terapia manualna. 5 tygodni po zdjęciu gipsu to jeszcze dobry czas, żeby zgłosić się do terapeuty. Oczywiście zdarzają się osoby, które samodzielnie są w stanie zwykłymi ćwiczeniami rozpracować ruchomość w stawie. Niestety nie zawsze to się udaje. Jeśli chodzi o temblak to nie mogę nie więcej powiedzieć bez badania i oceny badań obrazowych. Staw może delikatnie boleć w trakcie ćwiczeń, ale może też być to kwestia tego, że pewne ruchy robi Pan zbyt mocno. Ból może też wynikać z ograniczenia ruchomości…są to trudne sprawy i dlatego zachęcam do niezwłocznej konsultacji z fizjoterapeutą. Pozdrawiam Ewelina Prekiel ja jestem leczona na terenie Niemiec , bo tu mieszkam miałam już cztery operacje łokcia teraz mi usunięto śruby mam bardzo opuchnięta ręke i mnie okropnie boli co ja mam robić czekam na rehabilitcje na KUROT , na AOK jestem już dwa lata witam, Niestety trudno coś więcej powiedzieć, ponieważ nie znam dokładnie przypadku. Z pewnością w Niemczech ma Pani dostęp do rehabilitacji na bardzo wysokim poziomie. Pozdrawiam Ewelina Prekiel witam, Niestety trudno coś więcej powiedzieć, ponieważ nie znam dokładnie przypadku. Z pewnością w Niemczech ma Pani dostęp do rehabilitacji na bardzo wysokim poziomie. Pozdrawiam Ewelina Prekiel To super, ze tak szybko. A w moim przypadku jest cos dziwnego. Operacja zrobiona gips zdjeto nie zastosowano ortezy, bo podobno nie mozna do tego typu zlamania. Odwlekanie wizyt co cztery tygodnie, po operacji zabroniono prostowac reke i umieszczono na luznym slingu. Nie bolalo za mocno, jeszcze nie zalecono rehabilitacji I lokiec nie chce sie wyprostowac. Rano maly brazowy siniaczek na przegubie reki sie pojawia i slaba widocznosc naczyn zylnych na dloni. Dzis ide do lekarza I nie poddaje sie jeszcze, prawie 2 miesiace? Moja córka po złamaniu łokcia chodziła na rehabilitację w Krakowie do jednego z gabinetów Cała rehabilitacja po zdjęciu gipsu do tego żeby ruszała normalnie to trwała ok. miesiąca, natomiast, żeby się zaczęła na tej ręce opierać i żeby mięśnie się jej odbudowały, to jeszcze z dwa miesiące to trwało. Teraz to nawet nie pamięta, że takie coś miało miejsce. Witam , złamanie bliższej nasady kości promiennej łokcia lewego, szyna od 30 sierpnia do lekarz kazał zdjąć i założyć ortezę bez blokady abym ćwiczyła zgięcie i wyprost. Trochę się boje,czy te ,5 dni w gipsie to nie za krotko? Kiedy mogę się udać do fizjo aby zacząć ćwiczyć? Niektórzy mówią,aby dopiero po 2 tygodniach…inni że jak zdejmę ortezę… co człowiek to inna o wskazówki Witam, rehabilitację rozpoczynamy w momencie, gdy lekarz stwierdzi pełen zrost. Wskazania, co do rehabilitacji powinien dać lekarz, który ocenia Pani przypadek. Standardowo gips zakłada się na 5-6 tygodni, następnie rozpoczynamy fizjoterapię. W początkowym etapie można pracować bezpiecznymi technikami tkanek miękkich. Pozdrawiam Ewelina Prekiel Dodaj komentarz Może Cię zainteresować Operacja dyskopatii to ostateczność W ostatnich 10 latach obserwujemy drastyczny wzrost liczby operacji odcinka lędźwiowego. Dlaczego tak się dzieje? Z pewnością zmiany degeneracyjne dysków międzykręgowych to prawdziwa plaga wynikająca ze współczesnego stylu życia. Z drugiej strony część pacjentów i lekarzy decyduje się na zabieg zbyt pochopnie. Warto zaznaczyć, że bóle dyskopatyczne towarzyszyły ludzkości od zawsze. Dawniej pacjenci nie mieli zbyt… Kilka słów wstępu Problemy bólowe kręgosłupa bardzo często są wynikiem uszkodzeń dysku międzykręgowego i pojawienia się jego przepukliny. Wielu pacjentów słyszy od lekarzy, że dysk nie ma możliwości regeneracji i w przypadku pojawienia się ucisku na nerw jedynym rozwiązaniem jest operacja. Oczywiście w wielu przypadkach tak jest, ale nie zawsze. W pewnym sensie uszkodzony dysk nie ma możliwości regeneracji. Jeżeli część jego wnętrza… Języczek podniebienny- położenie i funkcja Jeżeli otworzycie szeroko usta i spojrzycie w lustro, po tylno-górnej stronie gardła zauważycie charakterystyczną wypustkę- to właśnie języczek podniebienny (z łaciny uvula). Jest to bardzo elastyczna struktura, która delikatnie porusza się głównie w kierunku przednio-tylnym podczas mówienia, czy przełykania. Możliwość ruchu zapewnia mu mięsień języczka, który unerwiony jest przez nerw błędny. Wszystkie te podstawowe informacje anatomiczne… Nazywam się Ewelina Prekiel i jestem fizjoterapeutką. Moja pasją jest ortopedia i wszystko, co związane z narządem ruchu. Inspiracją do pisania artykułów są moi pacjenci, ich codzienne problemy i pytania. Staram się w przystępny sposób wyjaśnić zagadnienia medyczne, zawsze w oparciu o najnowsze doniesienia naukowe i własne doświadczenia. Moją pracę zawodową rozpoczęłam 9 lat temu. Od tego czasu specjalizuje się w ortopedii. Zajmuję się rehabilitacją po urazach i zabiegach operacyjnych, w bólach ostrych i przewlekłych narządu ruchu a także w wadach postawy. Wspólpracuję z młodymi sportowcami w zakresie prewencji i leczenia urazów. Stopa Bark Klatka piersiowa Kolano Miednica Kręgosłup Łokieć Kończyna górna Biodro Kończyna dolna Bóle stawów Z cyklu FizjoCiekawostki Menu © 2021 Fizjomind E. Prekiel. Wszystkie prawa zastrzeżone

rehabilitacja po złamaniu kości łódeczkowatej